Ze hebben een stuk dikke darm uit het lijf van mijn lief gehaald. Morgen is dat twee weken geleden. Vandaag ligt en zit hij en loopt hij rond en aait hij Findus.
Ik hoor dat mijn overgrootvader eveneens darm uit zijn lijf heeft laten halen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ongeveer. Het duurde drie operaties voor het gefixt was en hij lag 75 dagen in het ziekenhuis.
Mijn grootvader snapt de hele wereld niet meer, vandaag.

Toen ik 's ochtends naar mijn werk vertrok, wist ik nog niet dat mijn lief 's avonds weer thuis zou komen.

Na drie dagen in één richting turen (opereren, wakker worden, beter worden), blijkt de wereld in volle vaart verder gehold. Er is iets met een prins. In Libië is het nog altijd van dattum. Iemand blijkt een huis gekocht. Mensen die in Italië zaten, zijn terug.
Na drie dagen beterschap zet ik me schrap. Ik adem diep in. Ik geef de bloemen water en laat de kat buiten. Ik ben niet klaar voor de sprint.

Wat ik het meest mis, is praten met mijn lief.
Dat gaat niet als hij gedrogeerd in slaap ligt. Dat gaat niet als hij een sonde door zijn neus en in zijn keel heeft. Dat gaat niet als zijn moeder aan de andere kant van het bed zit. Dat gaat niet als die snee in zijn buik ervoor zorgt dat hij moeilijk ligt en zit en al helemaal niet staat. Dat gaat niet als het eerste en het belangrijkste en het enige op zijn to do-lijst herstellen is.
Hij moet snel beter zijn.
Hij weet zoveel niet en straks zijn al die kleine onbelangrijke dingen ondergesneeuwd door duizenden andere kleine onbelangrijke dingen die hij eerst moet weten.

De vrouw in het zwart met de grijze knoet breit met vier breinaalden tegelijkertijd. Note to self: mijn saaie sjaal (één haaknaald) uit de kelder halen.

Ik steel een uur, een half uur.
In het ziekenhuis gaat alles volgens plan.
Ik heb een trein vroeger gehaald, ga naar de boekenwinkel. Ik koop een kaartje omdat we straks 1 maand getrouwd zijn & gefeliciteerd aan onszelf. Ik koop een kaartje en een prentenboek, steek de straat over en bevolk als enige het koffiehuis. Ik bestel een kop thee en krijg 'iets bloemigs, iets voor op een zomeravond'. Ik denk goddank voor de ironie, schrijf een kaartje, lees een nieuw boek.

De man naast hem was vroeger aardappelboer en zit met grote waardigheid rechtop in bed. Zijn echtgenote is in het zwart gekleed en heeft haar grijze haren in een knoet gebonden. De kinderen die ervoor zorgen dat er een auto met daarin de echtgenote op en af rijdt, hebben sandwiches bij en een thermos met iets warms. Ze picknicken aan het voeteneind terwijl de man het drankje drinkt dat zijn darmen moet ledigen. Ze supporteren bij elke slok. Ze nemen een snoepje als dessert en ik krijg er ook een. Het is een muntje, zo'n dik, rond muntje dat meteen zacht wordt in je mond. Bij de man halen ze de volgende dag een gezwel, een stuk maag en een stuk slokdarm uit zijn lijf. In zijn nachtkastje ligt een bijbel in een leren étuit.

Ik probeer een ritueel te vinden in de cadeaushop. Bij elk bezoek een Jumbo XL Suzy Wafel Met Chocolade.